مرز پرکامبرین _ پالئوزوئیک ، بدون هیچگونه از ناآرامی های زمین ساختی و ناپیوستگی از درون سازند سلطانیه می گذرد واقعیت های چینه شناسی پالئوزوئیک ایران نشان می دهد که برخلاف بسیاری از نقاط جهان تاثیر رویدادهای کوهزایی کالدونین و هرسی نین بر سکوی پالئوزوئیک ایران بسیار ناچیز است ، به گونه ای که به جزء حرکت های شاغولی ،نشانه های کوهزایی این رویداد به جزء چند مورد پرسش امیز شناخته نشده به همین رو سنگهای اتشفشانی پالئوزوئیک ایران ،گسترش چندانی ندارد و پدیده های پلوتونیسم و دگرگونی نسبت داده شده به پالئوزوئیک ایران نیاز به بازنگری دارد .

همزمان با این جنبش ، فعالیت های ماگمایی نیز تزریق می یابند و چندین توده بزرگ گرانیتی مانند گرانیت شیر کوه را به وجود می آورند.

در کرتاسه با پیشروی دریا قسمت های زیادی از ایران مرکزی به زیر آب فرو رفته و در نتیجه رخساره های ماسه سنگی و آهکی بر جای گذاشته می شوند.

رخساره شاخص کرتاسه زیرین ایران مرکزی را رسوبهای اهکی سخت با فسیل اوربیتولین تشکیل می دهند که در ساختار کوههای برجسته این منطقه نقش مهمی دارند . حرکات کوهزایی پیرینه سبب خروج ایران مرکزی از آب، و همچنین باعث نبود رسوبگذاری بین ائوسن و الیگوسن می گردد.

ایران مرکزی در طول دوران اول همانند سایر نقاط حالت پلاتفرم را داشته است ولی در دوران دوم و سوم به یک منطقه خیلی متحرک کوهزایی تبدیل شده است . به طوریکه علاوه بر چندین دگرشیبی کاملا ً مشخص فعالیت ماگمایی به صورت سنگهای آتشفشانی وتوده های گرانیتی نفوذی نیز در آن دیده می شود .